در پستهای قبلی مساله تعمیر قبور را از نگاه قرآن و امت اسلامی نوشتیم. اینک باقی قضایا:

3-  استدلال با حدیث جابر، ام سلمه و ناعم

حدیث جابر به یازده صورت( با اسناد و متون مختلف) در کتب اهل سنت به نقل از پیامبر آمده که در آنها گاهی از تجصیص،گاهی از تقصیص، گاه از کتابت، گاه از نشستن، ساخت بنا و ... نهی شده.

اشکالات حدیث:

الف- از نظر سند در تمام اسناد حدیث ابن جریح و ابوالزبیر آمده اند که موثق نیستند.

ب– از نظر متن بسیار لرزان است. دقت کافی در حفظ آن نشده. تعابیر حدیث، با هم  اختلاف و تباین دارند.

ج- بر فرض صحت سند بر این دلالت می کند که پیامبر از بنا بر قبر نهی کرد و نهی دلیل بر تحیرم نیست! ( نهی بیشتر برای کراهت به کار رفته تا تحریم.) ترمذی نیز چنین برداشتی کرده.

استدلال با دو حدیث دیگر(ام سلمه و ناعم):

آنها هم ضعف سند دارند و از نظر دلالت مثل احادیث قبلی هستند.

* در مورد قبر پیامبر که زیر سقف است؛ وهابیان می گویند:ایجاد بنا حرام است، نه دفن جسد زیر بنا! (توجیه واقعیت خارجی است، و گرنه هر دو را تحریم می کردند!)

* سوال: ابقای حرم پیامبر حرام نیست؟

توجیه آنها: فقط ابقایی حرام است که احداث آن بر روی قبر باشد!

* وهابیت و وهابیان در کشمکش تناقض مکتبشان با عمل مسلمانان دست و پا می زنند. آنها به جای واقع بینی، دلیل تراشی می کنند. همانگونه که برای تخریب گنبد و قبر امامان مدفون در بقیع دلیل تراشی کردند: به دلیل استفاده حداکثری از وقف. (می گویند بقیع وقف است!) ساختمان بر آن را خراب کردند تا مانع بهره برداری از زمین پی ها و دیواره های اطراف ساختمان نشود! در حالی که بقیع وقف نیست و هیچ کتابی آن را وقفی ندانسته. زمین موات بوده و هر نوع تصرفی در آن جایز است. به فرض که وقف باشد؛ وقتی که اثری از کیفیت وقف نیست، باید عمل مومنین را حمل بر صحت کنیم. (احتمالا واقف برای بزرگان اجازه بنا و ساختمان داده که ساخته اند.)

ادامه دارد...