السلام عليك يا اباعبدالله و علي الارواح التي حلت بفنائك عليكم مني سلام الله ...

اونايي كه از اول اين وبلاگ با ما بودند؛ مي دونن يكي از موضوعات اين وبلاگ نوشتن خاطرات عمره دانشجويي من تو تابستان يكهزار و سيصد و هشتاد و پنج بود كه موقتا (به طول يك ترم بيست هفته اي دانشگاه امام صادق (ع))تعطيل شده بود. البته فراموش نشده بود؛ امكان نوشتن فراهم نمي شد! همون قضيه قديمي 21 واحد و مشغولي هاي دانشگاهي و مشكلات اينترنت دانشگاه و باقي بهونه ها! به هر حال دوباره سعي مي كنيم شروع كنيم و اين بار ان شاءالله هر هفته آپ مي كنيم. اگر خدا بخواهد مي تونين هر پنج شنبه منتظر آپ و نوشته شدن مطلب جديد باشيد.

با توجه به اين انفصال تو نوشتن سفرنامه و خاطرات سفر، تو اين پست يه خلاصه مي نويسم براي يادآوري و همين طور براي دوستاني كه اين اواخر به ما پيوسته اند. البته اينجا مي تونين همه پنج مطلب قبلي سفرنامه رو بخونين.پشت سرهم لينك دادم كه اگه خواستين بيشتر بدونين، بتونين راحت برين اصل مطلب رو بخونين.

خلاصه: تو ماه رمضون شنيدم كه با خوندن هر روزه سوره نباء مي شه به حج رفت. همين كار رو كرديم و بعد از يه مدتي كوتاه اسمم براي عمره دانشجويي در اومد! برخلاف مدلهاي دانش آموزي كه معمولا مصالحي مانع رفتن ما مي شد، اين بار همه شرايط موافق رفتن ما شد و ما حاجي شديم! سفرجالبي بود. حتما هر روز سوره نباء رو بخونين تا شما هم در كمتر از يك سال حاجي بشين! تصميم داشتم يه وبلاگ براي اين موضوع  درست كنم كه  كار اطلاع رساني، خاطرات و تجربيات و از اين جور چيزها رو انجام بده. يه مسافر رو ساختم و خودم يه مسافر شدم.    

براي عمره دانشجويي چند جلسه توجيهي تو ايران و چند تا تو عربستان برگزار مي كنن كه در مجموع سودمنده. به وي‍ژه جلسه آخري ايران. داستان جلسه اول ايران رو نوشتم. عوارض خروج از كشور رو به خود حاج آقاي حسن بهاور(مدير كاروانمون) دادم و چند روز بعد واكسن زدم. همين طور نوشتم كه موقع جلسه دوم تو مرحله اول اردوي جهاد علمي فرهنگي دشت آزادگان(سوسنگرد) بودم و خودم نتونستم شركت كنم...