محمد بن عبدالوهاب در آغاز کار خویش وقتی به بصره آمد و عقاید خویش را اظهار نمود با مخالفت شدید بزرگان مواجه شد. به طوری که مردم علیه او قیام نموده و او را از شهربیرون کردند.(تاریخ العربیه السعوديه /ص 88) اوسپس به بغداد و کردستان وهمدان و اصفهان روانه شد و سرانجام به زادگاه خویش برگشت و مردم را به آئين جدید فراخواند.(زعماءالاصلاح فی عصر الحديث/ص10)

او در آغاز کار به مطالعه زندگی نامه مدعیان دروغین نبوت مانند«مسیلمه کذاب»، «سجاع»،«اسود عنسبی» و «طلیحه اسدی» علاقه خاصی داشت.

برخی از اساتید علماء و حتی پدرش وی را گمراه  می دیدند ومردم را از اطاعتش باز می داشتند.(کشف الارتياب /ص7)

اولین کتابی که بر رد عقاید باطل وی نوشته شد توسط برادرش «سلیمان بن عبدالوهاب» به نام «الصواعق الالهیه فی الرد علی الوهابیه» بود. محمد بن عبدالوهاب پس از فوت پدرش(1153 هجری قمری) محیط  را برای اظهار عقاید خويش مساعد يافت ولی اعتراض عمومی مردم که نزدیک بود خونش را بريزند او را ناگزیر از بازگشت به زادگاهش عیينه کرد و پس از پیمانی که با امیر آنجا (عثمان بن معمّر) بست که هردو بازوی يکديگر باشند عقايدش را تحت حمايت او بی پرده مطرح ساخت.

اولین کارش ویران کردن زيارتگاههای صحابه واولیاء در اطراف عیینه بود (مثل تخریب قبر برادر خلیفه دوم: زید بن خطاب) که با واکنش شديد علما و بزرگان  مواجه شد و امیر عیینه به ناچار او را از شهر بیرون کرد.

محمد بن عبدالوهاب منطقه سومی به نام «درعیه» (زادگاه مسیلمه کذاب) را برای نشر افکار خود برگزید و با امیر این منطقه « محمد بن سعود » نیای خاندان سعودی همان پیمانی را بست که با امیر عینیه بسته بود و ... يک نکته: نقش استعمار

 مستر همفر جاسوس انگلیس در کشور های اسلامی در يادداشتهايش اعتراف کرده در تمام اين مراحل همراهی وهدایت مشاوره با محمد بن عبدالوهاب را داشت و ازمساعدتهای سیاسی، نظامی و اقتصادی بریتانیا برای تحقق این اهداف شوم محمد بن عبدالوهاب بهره مند برد.

(بر گرفته از: فریب خورده: شورای هماهنگی عمره دانشجویی استان مازندران)