قرار بود تو این وبلاگ ننویسم  و این وبلاگ به پست صد نرسه و مطالب رو به طور متمرکز تو وبلاگ پاورقی دنبال کنیم ولی وقتی دیدم بازدیدها و استفاده ها از این وبلاگ ادامه داره و دوستان هم چنان ما رو با عنوان یه مسافر شناسایی می کنن؛ تصمیم گرفتم خلاصه های کتاب آئین وهابین آیت الله استاد جعفر سبحانی رو تو همین وبلاگ تموم کنم. شاید هم در راستای اهداف اولیه نوشتن تو این وبلاگ رو ادامه دادم.

این مطلب جا افتاده بود که هم اکنون تقدیم می شود:

خلاصه کتاب آئین وهابیت نوشته آیت الله جعفر سبحانی (بخش 10)

فصل ششم: برگزاری نماز و دعا نزد قبور اولیا

علمای مدینه در پاسخ به پرسش حکم رو به قبر پیامبر دعا کردن، آن را بهتر دانستند که ممنوع باشد؛ ولی به مرور زمان، وهابی ها آن را شرک شمردند!

می دانیم انگیزه مسلمانان از گزاردن نماز و خواندن دعا نزد قبور اولیا، اندیشه تبرک به مکانی است که محبوب خدا در آنجا دفن شده؛ نه عبادت صاحب قبر یا او را جهت قبله قرار دادن. اگر آن مکان تبرک و شرافت داشته  باشد؛ نماز و دعا در آنجا باید فضیلت داشته باشد؛ یا این که بسان دیگر مکانها مشروع و جایز باشد.

گواهی هایی بر اثبات شرافت مشاهد اولیا:

1- مدفن اصحاب کهف مسجد شد،(کهف 27) چون شرافت پیدا کرده بود.

2- مقام ابراهیم مصلی شد.(بقره 125)ایستادن ابراهیم در جایی موجب مبارکی آنجا شد.

3- پیامبر در معراج در زادگاه عیسی نماز خواند.

4- صفا و مروه (جای گامهای هاجر) محل عبادت شده.

5- چگونه عایشه عمری در کنار قبر رسول الله به عبادت پرداخت.

6- اگر مدفن پیامبر شرافت ندارد، علت اصرار شیخین بر دفن آنها در آنجا چیست؟

7- حضرت زهرا هر جمعه کنار قبر حمزه نماز می خواند و گریه می کرد.

8- سیره مسلمین نیز چنین بوده که این اماکن را دارای قداست می دانستند.

* همه زمین محل عبادت خداست.(مسند احمد) چرا کنار قبور این عزیزان را مستثنی می کنید؟

روشن کردن چراغ در مقابر:

وهابی ها به خاطر حدیثی(لعنت رسول خدا بر زائرات (یا زوّارات) القبور، المتخذین علیها المساجد و السُُّرُج) از روشن کردن چراغ در مقابر نهی می کنند که مساله مهمی نیست. این احادیث ناظر به صورتی است که برافروختن چراغ نتیجه ای جز تضییع مال نداشته باشد ولی اگر هدف، خواندن قرآن  و عبادت و ... باشد، به یقین اشکال ندارد. (همانگونه شارح سنن نسائی نوشته.)

ادامه دارد...